26 februari, 2020
LICHTENVOORDE – De working class heroes kom je overal tegen op de Zwarte Cross: achter de bar, op de camping, backstage, met een prikstok in de hand, scheurend over het terrein in golfkarretjes. Zij werken zich het zweet uit de naad – maar wel met een grote glimlach op het gezicht – terwijl anderen feest vieren. Carien Beijer vertelt hoe ze het bij De Feestfabriek Alles Komt Goed BV voor elkaar krijgen om al die medewerkers te laten pieken tijdens het vierdaagse festival. “Zij zien het allemaal als hun eigen feestje en voelen zich daarom ook verantwoordelijk voor het slagen ervan.”
Door Gerwin Nijkamp
Voor het publiek duurt de Zwarte Cross slechts vier dagen, maar de organisatie is er 365 dagen per jaar mee bezig, grotendeels achter de schermen. Duizenden mensen zijn in aanloop naar, tijdens en na afloop van het festival in touw om deze megaklus te klaren. Een deel krijgt daar zelf voor betaald, anderen brengen door te werken op het festival geld in het laatje voor hun vereniging. Carien zorgt samen met haar collega’s van de afdeling Personeelszaken (PZ) dat alles voor hen goed is geregeld en dat er voldoende mensen zijn. Dat doet zij overigens ook voor Mañana Mañana, het andere festival van De Feestfabriek.
Carien Beijers van de afdeling Personeelszaken bij De Feestfabriek blijft zich verbazen over hoe betrokken alle medewerkers bij de festivals zijn. Foto: PR
Haar klus begint al in het najaar. Als alle stof van het laatste festival net is neergedaald, steken de coördinatoren van alle afdelingen de koppen bij elkaar voor de evaluatie. “Iedere medewerker wordt gevraagd een evaluatie op te sturen, we willen graag weten wat beter kan. Mensen komen met hele goede tips, de betrokkenheid spat eraf”, vertelt ze. “Maar we kijken dan ook welke nieuwe werkplekken volgend jaar ontstaan.” De laatste jaren zijn ze bij De Feestfabriek bijvoorbeeld meer in gaan zetten op duurzaamheid, onder andere door afval te scheiden tijdens het festival. Voor het team Milieu zijn dan vanzelfsprekend meer mensen nodig.
Als duidelijk begint te worden hoeveel mensen er nodig zijn voor de verschillende teams, wordt het registratiesysteem ingericht. “Dat doen we in december. Een behoorlijke klus, omdat per categorie de juiste informatie beschikbaar moet zijn: van technische dienst tot de muntenverkoper”, legt Carien uit. “Ook richten we dan het systeem weer in voor de vele mensen die voor hun vereniging komen werken. We kijken dan onder andere of alle contactpersonen nog kloppen.”
Mond-tot-mondreclame
In de tweede helft van januari is de administratie op orde en het systeem gereed voor gebruik. Honderden mensen melden zich bij het ontvangen van de uitnodiging meteen aan om te komen werken. Iets waar Carien ieder jaar nog weer verrast door is. Het grootste deel van de medewerkers op de Zwarte Cross heeft er namelijk al eerder gewerkt of komt via mond-tot-mondreclame bij de festivalorganisatie terecht. “Ze horen van anderen dat het hartstikke leuk is. Of ze zijn blij dat ze eindelijk 18 jaar oud zijn en bij ons aan het werk mogen. Ook zijn er veel bezoekers van het festival die iets terug willen doen. Dan zijn ze er op vrijdag en zaterdag om te feesten en vragen ze of ze op zondag nog een dienst kunnen draaien. Er zijn er zelfs wat die speciaal vrij vragen om op de Zwarte Cross te kunnen werken.”
De medewerkers kunnen bij het aanmelden aangeven welke tijdstippen hun voorkeur hebben. “Daar houden we rekening mee en voor de werkplekken die niet gevuld zijn, moeten we dan actief gaan werven”, vertelt de PZ-medewerkster.
Verantwoordelijk
Zo is er op de website van De Feestfabriek nu een ‘Werken bij-pagina’ waarop onder andere een aantal voorbeelden van de beschikbare functies tijdens het festival staan en ervaringsverhalen van medewerkers. “Om mensen te werven natuurlijk, maar ook om die mensen eens in het zonnetje te zetten.”
Dat doet Carien in samenspraak met de Promo-afdeling van De Feestfabriek. Dat zijn de creatieve geesten achter de vaak hilarische Facebookberichten en andere ludieke teksten. “Die toon voeren we ook door in de teksten om mensen te werven, maar wel moet voor iedereen duidelijk zijn waar ze aan beginnen.” Medewerkers hebben immers andere verantwoordelijkheden dan bezoekers. “Maar het is absoluut niet nodig ze daar met opgeheven vingertje op te wijzen. Ze respecteren de regels en de coördinatoren zien erop toe dat ze worden nageleefd. Als iemand zich misdraagt, wordt hij of zij van het terrein verwijderd, maar dat gebeurt vrijwel nooit”, is de ervaring van Carien. “Het is voor iedereen een hele mooie beleving, dat willen ze niet verpesten.”
Instructies
Om te zorgen dat iedereen goed beslagen ten ijs komt, worden er per afdeling draaiboeken gemaakt. Afhankelijk van de functie worden er ook trainingen of instructiebijeenkomsten georganiseerd. Carien: “De verkeersregelaars bieden we bijvoorbeeld een e-learningprogramma aan. En de Technische Dienst heeft altijd een voorbereidingsavond hier bij De Feestfabriek in Hengelo. Ook organiseren we enkele dagen voor het festival een raptap-training (met een raptap wordt in een keer een heel blad met bekers gevuld, red.) in de Megatent. Kunnen ze daar meteen samen het getapte biertje opdrinken.”
De Feestfabriek heeft duurzaamheid hoog in het vaandel. Onder het motto ‘scheiden was nog nooit zo makkelijk’ wordt het afval gescheiden ingezameld op het terrein. Het nascheiden van de afvalbakken gebeurt op de milieuplaats die op het terrein is ingericht. Foto: PR
Working class heroes
De Technische Dienst, bestaande uit zo’n 125 man, is al wekenlang bezig met het opbouwen van de Zwarte Cross. De meeste medewerkers melden zich echter pas op een van de festivaldagen. Niet bij de hoofdingang, maar aan de achterkant van het terrein bij de PZ-tent. “Ze staan soms zingend te wachten voor de balie, prachtig is dat”, glundert Carien. “Het liefst zou je ze allemaal een hand geven, maar dat kan helaas niet. Wel doen we er alles aan om ze goed te verzorgen.”
Misschien wel het belangrijkste is het felbegeerde werktenue waarop de eretitel ‘working class hero’ prijkt. “Als de medewerker ingecheckt is en dat shirtje heeft gekregen, kan hij het terrein op om de werkplek op te zoeken.” Dat valt met name voor de nieuwkomers niet altijd mee. Ze gaan het hoekje om en worden dan overweldigd door de grootte van het backstageterrein, een parallel universum dat misschien wel net zo indrukwekkend is als het festivalterrein zelf. Golfkarretjes, heftrucks en andere voertuigen rijden af en aan. Achter de podia staan roadies of een verdwaalde dragqueen even bij te komen na gedane arbeid. “Backstage lopen ook mensen van ons rond om de medewerkers op de juiste plek te krijgen.”
Voor Carien en haar team zijn de ‘showdagen’ geweldig, maar ook lang en vermoeiend. “Naast zorgen dat iedereen op de juiste plek komt, zijn wij druk met brandjes blussen en gaten in de planning opvullen. Op zo’n grote groep medewerkers zijn er altijd wel wat die uitvallen.” Wel gaat ze elk jaar in ieder geval even het festivalterrein op. “Om te zien of de mensen die ik ingepland heb, het naar hun zin hebben.” Genieten doet ze vooral als de medewerkers hun taak erop hebben zitten. “Ze hebben dan wat geld verdiend, maar beleving is voor hen de belangrijkste beloning. Ze gaan met een berg verhalen weer naar huis.”
Kijk op de website voor meer info over werken bij De Feestfabriek
Geachte mevrouw / meneer,
Bij deze zou ik heel graag voor een fulltime functie willen solliciteren voor planner binnen uw organisatie.
Ik ben Lisanne, 24 jaar oud en ik woon op mezelf in Vorden. Het liefst zou ik 40 uur op contract willen ivm vaste lasten. Zelf heb ik 9 jaar horeca ervaring en 3 jaar koeriers ervaring dus verder niet echt in het plannen via mijn werkervaring, zelf dacht ik altijd wel mee met het bedrijf om alles nog soepeler te laten verlopen, ook omdat ik zelf koerier was en dus veel alleen op pad was dus ik zeker mee denk met mensen, echter zou ik dit echt heel graag willen leren en desnoods binnen uw organisatie een opleiding willen volgen.
De reden van mijn sollicitatie is, omdat ik vanaf jongs af aan uit huis ben gegaan en ik altijd op mijn eigen benen moest staan, waardoor ik veel geleerd heb, oplossingsgericht denk, van communicatie hou, mijn doelen altijd bereik, klant gericht ben, mee denk met mensen, behulpzaam ben, leergierig en een aan pakker ben. Ook werk ik al sinds mijn 13e waardoor ik dus op zon jonge leeftijd dus zo ben.
In mijn omgeving zeggen mensen ook dat ik iets met het plannen moet doen, omdat ik iemand ben die erg secuur is, echt heel goed ben met plannen zelfs op de minuut nauwkeurig, ik kan makkelijk schakelen, stress bestendig en echt een mensen mens ben. Ik hou ervan om bedrijven te zien groeien dat geeft mij ook echt een voldaan gevoel. Ik streef ernaar om binnen uw bedrijf aan de slag te gaan, dingen te leren en binnen een fijn team aan de slag te kunnen. Ook zie ik mijn werk als een hobby, ik hou enorm van werken. Ook ben ik per direct beschikbaar. Ik heb wel een vakantie gepland van.
23 december tot 10 januari naar Spanje
10-11 april kan ik niet. De rest van het jaar is geen enkel probleem!
Ik hoop op een kans
Met vriendelijke groet,
Lisanne de Bok.
Goedemorgen mevrouw De Bok,
Dank voor uw reactie op de vacature. Helaas is uw bericht binnengekomen via het platform en niet rechtstreeks bij de opdrachtgever. De betreffende opdrachtgever is Seesing Flex; u kunt hen bereiken via seesingflex.nl.
Wij vertrouwen erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd en danken u voor uw begrip.
Met vriendelijke groet,
Achterhoek Nieuws
Bij Kevelaer en Duitsland ligt ook een plaatsje Achterhoek. Dus het blijft een discussie
Beste Jacqueline Buhler,
allereerst dank dat u zich om de Nederlandse taal bekommert.
Da’s tamelijk uniek.
Verreweg de meeste Nederlanders laten zich braaf africhten in het Amerikaans en zijn daar heel trots op en blij mee.
Griezelig inderdaad.
Kijk es naar de 60-er -jaren serie : The Prisoner / Patrick Mc. Goohan. 1967 British TV series.
Een in Wales gedraaide serie die nu meer dan ooit actueel is.
De blije burgers in deze serie… zo zijn wij Nederlanders.
Commercieel zijn wij al eeuwen tot in de verste uithoeken aanwezig in deze wereld maar cultureel niet eens bij machte om de Belgische grens over te steken.
Ook hebben we niet een echte hoofdstad.
Een trendvolgend provincieplekje waar braaf alle taal- eigenheid wordt weggegooid ten voordele van kauwgom Amerikaans.
Hoe anders is dat in Parijs, Brussel, Berlijn, Stockholm etc.
Daar zijn ze trots op hun eigen taal.
En terecht.
Globalisering is ook verscheidenheid.
Lallend en schreeuwend lijden wij Nederlanders aan een ongelooflijk cultureel minderwaardigheidscomplex.
Deze zaken kunnen m.i. veel beter in proportie komen met het Nederlandse zijn wie we zijn.
Ongevraagd stuur ik u onderstaande tekst door.
Die richtte ik naar de Nederlandse overheid.
En telkens maar weer is daar de laffe respons: niet achter mogen blijven in de globalisering.
Waarom stuur ik u dit toe?
Wellicht kan ik met een aantal reclame -ideeën en concepten meehelpen om onze hartstikke leuke Nederlandse taal te behouden en promoten.
Groet en dank,
Ton de Wit. 1030 Brussel.
——————————————————————————————————–
L.S.,
ik was een paar dagen in Nl. Deventer/ Zwolle en ook daar valt het weer pijnlijk op:
Niet alleen zorgt het brave en gehoorzame Nederlandse minderwaardigheidsgevoel voor een willoos inleveren van de eigen Nederlandse taal in elke winkel, in elke straat en in elke kroeg,
maar ook wordt het Nederlands dàt dan nog gebruikt wordt, uitgesproken met een steeds gekker wordend Amerikaans accent.
Alsof we allemaal eigenlijk uit de USA komen en ons schaamtevol genoeg een tijdelijke tussenstop hebben moeten “laten welgevallen” in Nederland.
Ik ben een Nederlander in Brussel en hou niet alleen van mijn moerstaal die ik zo’n 20 jaar heb onderwezen aan Franstaligen hier,
maar wil die Nederlandse taal ook in ere houden.
Waarom? Een leuke en rijke taal vol uitdrukkingen die nergens anders gebruikt worden.
Een aap die uit de mouw komt hebben we nergens anders.
Conservatief?
Welnee progressief!
Nederlands kan de taal van de toekomst zijn.
Het is ronduit GRIEZELIG om te moeten merken tot hoever het afgerichte Nederlandse minderwaardigheidsgevoel eigenlijk gaat bij het doodzwijgen en in stilte vermoorden van haar eigen taal: Nederlands.
In Ierland b.v. werd en wordt er voor 800 jaren geijverd voor de eigen Ierse Taal.
En Nederland?
Wij leveren braaf in, zelfs zonder dat ook maar iemand daarom vraagt!
“Globalisering” in vredestijd.
Kan je nagaan hoe “globaal” Nederlanders zich gedroegen in oorlogstijd (…)
Komt China binnenkort aan de macht, beginnen wij Nederlanders plotseling uit volle borst Chinees te kwebbelen.
“Globalisering” is dan opnieuw het excuus.
Maar houdt die “globalisering” een totaal wegcijferen in van wie wij zélf zijn, van onze eigenheid?
“M’n rug op”… zegt de pragmatische Nederlander.
Tot leedvermaak van elke Franstalige die hier in Brussel zuchtend aan een cursus Nederlands moet beginnen:
“Als die Nederlanders zich zélf al zo schamen voor hun eigen taal…waarom zouden wij dan nog Nederlands moeten leren?”
Wat een armzalig volkje zijn wij eigenlijk, toch?
Commercieel tot in de verste uithoeken van deze wereld aanwezig maar cultureel niet eens bij machte om de Belgische grens over te steken.
PRAKTISCH zijn er een aantal mogelijkheden:
* U laat de Nederlandse taal in stilte een zelfmoord of moet ik zeggen apoptose (?) ondergaan. Niemand zal erom treuren. Maar dan wél graag een kordater, resoluter, krachtiger AFSCHAFFING van die Nederlandse taal in die zin dat er– vanaf nu – alleen nog maar Amerikaans gesproken, geschreven en GEDACHT gaat worden.
-Financieel voordeel: Dit bespaart enorm veel geld en uiteindelijk is geld de enige maatstaf voor ons Hollanders…. Hoeveel bespaar ik en hoeveel schuift het.
-Moreel voordeel: wie kan het gemompel en gestotter van een zelfmoordenaar die spartelend maar nog steeds levend aan een huizenhaak hangt, blijven aanzien/aanhoren? Genadeschot. Duidelijkheid. Of een levensreddende ingreep.
*OF U kiest ervoor –al dan niet na omvraag in “het veld” om de Nederlandse taal te laten voortbestaan. Maar dan ook graag een volledige en hartstochtelijke STEUN aan Nederlandse cultuurdragers zoals Hollandse en Vlaamse schrijvers, dichters, theatermakers, muzikanten, schilders etc. Deze mensen worden nu in de marge gedwongen en verplicht om zich eerst als succesvolle ondernemer te profileren voordat ze aan hun kunstzinnige hartenkreten toe zijn.
Toch zijn die kunstzinnige vormgevingen wel degelijk winstgevend. Als we alleen al kijken naar de financiële waarde van een Manneken Pis, een simpel zeikerdje dat miljoenen per jaar oplevert, de Eiffeltoren in Parijs, Marble Arch in Londen of de Gaudi -werken in Barcelona, dan zien we dat deze vomgevingen een massale hoeveelheid geld in het laatje brengen. Bingo! Het enige dat telt voor ons Hollanders.
Ja toch?
OK dan , de sombere opgepoetste schilderijtjes van Rembrandt c.s. daargelaten.
Of denk aan de Scandinavische film-export: levert miljoenen /miljarden op!
Dat zijn landen met nog geen derde van de Nederlandse bevolking, die zo’n 80 jaar geleden al duidelijk en bewust gekozen hebben voor het voortbestaan van HUN EIGEN cultuur en taal.
En Nederland? Daar praten we ondertussen perfect Amerikaans.
Nederland loopt op cultureel vlak zo’n 80 jaar achter op de Denen, Zweden, Noren, Finnen.
Nou en?
Maar cultuur is poen!
En cultuur is ook identiteit, een eigen bakkes.
Door NU een keuze te maken: AFSCHAFFING of BEHOUD van de Nederlandse taal bespaart u miljoenen Euro.
Fantastisch toch?
De vraag is zelfs of het Nederlandse volk het überhaupt in de gaten zal hebben dat hun moerstaal is afgeschaft. “Met stille trom vertrokken.”… Waarschijnlijk zal er niemand in Nederland protesteren tegen een afschaffing.
Een Goebbels had zich geen vollediger en gehoorzamer onderwerping aan zijn propaganda durven voorstellen…die Holländer DENKEN sogar auch noch in unserer Sprache!
Toch…Waarom geen constante Nederlandse of Europese tegenhanger van ons dagelijks aankotsende Amerikaanse propaganda zoals
NY, Los Angeles Dodgers , Stars ’n Stripes etc. etc. ?
Waarom die dollarpropaganda niet op onze kleding vervangen door hardnekkige teksten als Waddinxsveen Zuid, Mariapolder, Zutphen, Schin op Geul, Slochteren en Vlaardingen?
Kunnen we het ons voorstellen dat een New Yorker met Den Haag op zijn bloes rondloopt?
Waarom die Hagenees dan wél met die N.Y.-reclame?
Mocht u het FINANCIËLE – we hebben het hier uiteraard niet over cultuur– belang erkennen van mijn suggesties en die in de praktijk willen brengen- wil ik hierin ook financieel erkend worden met 1 procent van de bespaarde kosten. FOR SURE.
Thank you ever so much.
Groet,
Ton de Wit. Brussel. Nederlandse toneelschrijver, regisseur en acteur in Brussel.
graag zou ik de buurtbus willen rijden
Hoi,
Bij mij is belangstelling als chauffeur voor de buurtbus.
Groet W. Kemperman Wehl
Dag meneer, mevrouw Kemperman, Heeft ubelangstelling voor een vacature? Neem dan rechtstreeks contact op met de betreffende organisatie/contactpersoon Ron Blomsma (06-16665231) of coördinator Alexander Rutjes (06-48082628)of kijk voor meer informatie op http://wwwbuurtbusmontferland.nl Met vriendelijke groet, team Achterhoek Nieuws
ik wil graag vrijwilligerswerk doen, maar niet koken. Heb altijd met PG mensen gewerkt
Dag Jolien, Heb je belangstelling voor een vacature? Neem dan rechtstreeks contact op met de betreffende organisatie/contactpersoon of kijk voor meer informatie op http://www.vrijwilligerscentraledoetinchem.nl of via info@vrijwilligerscentraledoetinchem.nl 0314-366734. Met vriendelijke groet, team Achterhoek Nieuws