18 februari, 2019
Economische groei, het tegengaan van het tekort aan vakkrachten en veelzijdige baankansen: dat zijn slechts enkele van de vele voordelen die een Nederlands-Duitse arbeidsmarkt te bieden heeft. In Burgers’ Zoo in Arnhem is onlangs het startschot voor de ontwikkeling van een grensoverschrijdend arbeidsmarktplatform in de Euregio Rijn-Waal gegeven. Doel is om de belemmeringen voor enerzijds werkgevers, die personeel uit het buurland willen aannemen, en anderzijds werknemers, die er willen werken, weg te nemen. Ongeveer 100 werkgevers, vertegenwoordigers van instellingen, werknemers en andere geïnteresseerden luisterden naar experts, die vertelden over de kansen, voordelen én uitdagingen van werken in het buurland. Het platform is een initiatief van het INTERREG-VA-project GrensInfoPunt Euregio Rijn-Waal.
Ongeveer 30.000 inwoners van Noordrijn-Westfalen pendelen elke dag naar hun werk in Nederland. Een indrukwekkend aantal, dat echter nog veel hoger zou kunnen zijn als er niet zoveel belemmeringen waren die het werken over de grens soms ingewikkeld maken. “Wanneer er een gemeenschappelijke en grenzeloze arbeidsmarkt in de Euregio Rijn-Waal zou zijn, zou de economie tot acht procent kunnen groeien”, weet Hubert Bruls, vice-voorzitter van de Euregio Rijn-Waal en burgemeester van Nijmegen, zeker. “Daarom moeten we ons ten doel stellen om de grens verder te laten verdwijnen en hindernissen uit de weg te ruimen.”
Juist met het oog op de toekomst is het voor werkgevers belangrijk om hun blikveld te verruimen. “Het aantal werkenden daalt de komende decennia, waardoor het gebrek aan vakkrachten nog groter wordt – in Duitsland is dat probleem nog iets groter dan in Nederland. Daarom is de potentie voor een grensoverschrijdende arbeidsmarkt erg groot”, legde Cornelia Daheim uit. Zij onderzoekt al jaren perspectieven en trends op de arbeidsmarkt.
Veel behoefte aan vakkrachten
Dezelfde conclusie trok Arno Knops van Aranco, een adviesbureau dat zich gespecialiseerd heeft in de duurzame verbetering van processen. Volgens hem is de behoefte aan vakkrachten aan beide kanten van de grens ongeveer even groot, maar is de verhouding tussen vraag en aanbod uit balans. “Voor de werknemer ontstaat hierdoor de mogelijkheid om in zijn buurland een baan te vinden die in zijn eigen land niet aangeboden wordt. Door verschillen in belastingregelingen kan het ook financieel aantrekkelijker zijn om een baan in het buurland te zoeken”, aldus Knops.
Arbeidsmarktplatform wil problemen oplossen
In zijn lezing benoemde hij ook de concrete problemen die het Arbeidsmarktplatform van de Euregio Rijn-Waal aan wil gaan – en het liefst ook wil oplossen: “Vaak zijn er administratieve belemmeringen. Die willen we samen uit de weg ruimen. Een andere hindernis is het openbaar vervoer: werknemers die op het openbaar vervoer aangewezen zijn, vragen zich af hoe ze met de bus en trein naar het buurland komen. Vaak eindigen deze verbindingen namelijk bij de grens. Bovendien worden taal en cultuur nog steeds als een groter probleem gezien dan dat ze eigenlijk zijn.”
Ook Sjaak Kamps, directeur van de Euregio Rijn-Waal, gaf een voorbeeld: “Er is voor werkgevers geen mogelijkheid om een vacature in één keer aan beide zijden van de grens te publiceren. Ze moeten dat los van elkaar doen en dat levert veel werk op. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor werknemers.” Dat beaamde ook Wilfried Kullmann van de Bundesagentur für Arbeit: “Een gemeenschappelijke banenbeurs zou een droom zijn voor alle betrokkenen.”
GrensInfoPunt Rijn-Waal erbij betrekken
In de afsluitende workshops konden de deelnemers actief meedoen en ideeën uiten: hoe moet een grensoverschrijdend arbeidsmarktplatform volgens hen te werk gaan? Alle deelnemers waren het erover eens dat het het beste is om kleine stappen te nemen en pragmatisch te werken. Bovendien moet het platform erop letten dat er rekening wordt gehouden met de behoeftes van de verschillende doelgroepen. Tot slot moet het platform gebruikmaken van de structuren die er al zijn – en bijvoorbeeld het GrensInfoPunt Rijn-Waal actief bij de activiteiten betrekken. Het adviespunt is de place to be voor alle vragen over werken in het buurland. Vragen als ‘Waar moet ik rekening mee houden wanneer ik een baan in Nederland aanneem?’, ‘Op welke aspecten op het gebied van arbeidsrecht of belastingen moet ik letten?’, ‘Wat zijn fundamentele verschillen?’ en ‘Hoe zit het met mijn zorgverzekering?’ worden hier beantwoord.
De volgende stap
De volgende stap is om werkgroepen te vormen, die de verschillende aspecten van de grensoverschrijdende arbeidsmarkt analyseren en naar oplossingen zoeken. “We staan nog aan het begin van onze weg, die weliswaar een uitdaging is, maar ook veel kansen voor de Euregio Rijn-Waal biedt”, sloot Arno Knops de bijeenkomst in Burgers’ Zoo af.


Geachte mevrouw / meneer,
Bij deze zou ik heel graag voor een fulltime functie willen solliciteren voor planner binnen uw organisatie.
Ik ben Lisanne, 24 jaar oud en ik woon op mezelf in Vorden. Het liefst zou ik 40 uur op contract willen ivm vaste lasten. Zelf heb ik 9 jaar horeca ervaring en 3 jaar koeriers ervaring dus verder niet echt in het plannen via mijn werkervaring, zelf dacht ik altijd wel mee met het bedrijf om alles nog soepeler te laten verlopen, ook omdat ik zelf koerier was en dus veel alleen op pad was dus ik zeker mee denk met mensen, echter zou ik dit echt heel graag willen leren en desnoods binnen uw organisatie een opleiding willen volgen.
De reden van mijn sollicitatie is, omdat ik vanaf jongs af aan uit huis ben gegaan en ik altijd op mijn eigen benen moest staan, waardoor ik veel geleerd heb, oplossingsgericht denk, van communicatie hou, mijn doelen altijd bereik, klant gericht ben, mee denk met mensen, behulpzaam ben, leergierig en een aan pakker ben. Ook werk ik al sinds mijn 13e waardoor ik dus op zon jonge leeftijd dus zo ben.
In mijn omgeving zeggen mensen ook dat ik iets met het plannen moet doen, omdat ik iemand ben die erg secuur is, echt heel goed ben met plannen zelfs op de minuut nauwkeurig, ik kan makkelijk schakelen, stress bestendig en echt een mensen mens ben. Ik hou ervan om bedrijven te zien groeien dat geeft mij ook echt een voldaan gevoel. Ik streef ernaar om binnen uw bedrijf aan de slag te gaan, dingen te leren en binnen een fijn team aan de slag te kunnen. Ook zie ik mijn werk als een hobby, ik hou enorm van werken. Ook ben ik per direct beschikbaar. Ik heb wel een vakantie gepland van.
23 december tot 10 januari naar Spanje
10-11 april kan ik niet. De rest van het jaar is geen enkel probleem!
Ik hoop op een kans
Met vriendelijke groet,
Lisanne de Bok.
Goedemorgen mevrouw De Bok,
Dank voor uw reactie op de vacature. Helaas is uw bericht binnengekomen via het platform en niet rechtstreeks bij de opdrachtgever. De betreffende opdrachtgever is Seesing Flex; u kunt hen bereiken via seesingflex.nl.
Wij vertrouwen erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd en danken u voor uw begrip.
Met vriendelijke groet,
Achterhoek Nieuws
Bij Kevelaer en Duitsland ligt ook een plaatsje Achterhoek. Dus het blijft een discussie
Beste Jacqueline Buhler,
allereerst dank dat u zich om de Nederlandse taal bekommert.
Da’s tamelijk uniek.
Verreweg de meeste Nederlanders laten zich braaf africhten in het Amerikaans en zijn daar heel trots op en blij mee.
Griezelig inderdaad.
Kijk es naar de 60-er -jaren serie : The Prisoner / Patrick Mc. Goohan. 1967 British TV series.
Een in Wales gedraaide serie die nu meer dan ooit actueel is.
De blije burgers in deze serie… zo zijn wij Nederlanders.
Commercieel zijn wij al eeuwen tot in de verste uithoeken aanwezig in deze wereld maar cultureel niet eens bij machte om de Belgische grens over te steken.
Ook hebben we niet een echte hoofdstad.
Een trendvolgend provincieplekje waar braaf alle taal- eigenheid wordt weggegooid ten voordele van kauwgom Amerikaans.
Hoe anders is dat in Parijs, Brussel, Berlijn, Stockholm etc.
Daar zijn ze trots op hun eigen taal.
En terecht.
Globalisering is ook verscheidenheid.
Lallend en schreeuwend lijden wij Nederlanders aan een ongelooflijk cultureel minderwaardigheidscomplex.
Deze zaken kunnen m.i. veel beter in proportie komen met het Nederlandse zijn wie we zijn.
Ongevraagd stuur ik u onderstaande tekst door.
Die richtte ik naar de Nederlandse overheid.
En telkens maar weer is daar de laffe respons: niet achter mogen blijven in de globalisering.
Waarom stuur ik u dit toe?
Wellicht kan ik met een aantal reclame -ideeën en concepten meehelpen om onze hartstikke leuke Nederlandse taal te behouden en promoten.
Groet en dank,
Ton de Wit. 1030 Brussel.
——————————————————————————————————–
L.S.,
ik was een paar dagen in Nl. Deventer/ Zwolle en ook daar valt het weer pijnlijk op:
Niet alleen zorgt het brave en gehoorzame Nederlandse minderwaardigheidsgevoel voor een willoos inleveren van de eigen Nederlandse taal in elke winkel, in elke straat en in elke kroeg,
maar ook wordt het Nederlands dàt dan nog gebruikt wordt, uitgesproken met een steeds gekker wordend Amerikaans accent.
Alsof we allemaal eigenlijk uit de USA komen en ons schaamtevol genoeg een tijdelijke tussenstop hebben moeten “laten welgevallen” in Nederland.
Ik ben een Nederlander in Brussel en hou niet alleen van mijn moerstaal die ik zo’n 20 jaar heb onderwezen aan Franstaligen hier,
maar wil die Nederlandse taal ook in ere houden.
Waarom? Een leuke en rijke taal vol uitdrukkingen die nergens anders gebruikt worden.
Een aap die uit de mouw komt hebben we nergens anders.
Conservatief?
Welnee progressief!
Nederlands kan de taal van de toekomst zijn.
Het is ronduit GRIEZELIG om te moeten merken tot hoever het afgerichte Nederlandse minderwaardigheidsgevoel eigenlijk gaat bij het doodzwijgen en in stilte vermoorden van haar eigen taal: Nederlands.
In Ierland b.v. werd en wordt er voor 800 jaren geijverd voor de eigen Ierse Taal.
En Nederland?
Wij leveren braaf in, zelfs zonder dat ook maar iemand daarom vraagt!
“Globalisering” in vredestijd.
Kan je nagaan hoe “globaal” Nederlanders zich gedroegen in oorlogstijd (…)
Komt China binnenkort aan de macht, beginnen wij Nederlanders plotseling uit volle borst Chinees te kwebbelen.
“Globalisering” is dan opnieuw het excuus.
Maar houdt die “globalisering” een totaal wegcijferen in van wie wij zélf zijn, van onze eigenheid?
“M’n rug op”… zegt de pragmatische Nederlander.
Tot leedvermaak van elke Franstalige die hier in Brussel zuchtend aan een cursus Nederlands moet beginnen:
“Als die Nederlanders zich zélf al zo schamen voor hun eigen taal…waarom zouden wij dan nog Nederlands moeten leren?”
Wat een armzalig volkje zijn wij eigenlijk, toch?
Commercieel tot in de verste uithoeken van deze wereld aanwezig maar cultureel niet eens bij machte om de Belgische grens over te steken.
PRAKTISCH zijn er een aantal mogelijkheden:
* U laat de Nederlandse taal in stilte een zelfmoord of moet ik zeggen apoptose (?) ondergaan. Niemand zal erom treuren. Maar dan wél graag een kordater, resoluter, krachtiger AFSCHAFFING van die Nederlandse taal in die zin dat er– vanaf nu – alleen nog maar Amerikaans gesproken, geschreven en GEDACHT gaat worden.
-Financieel voordeel: Dit bespaart enorm veel geld en uiteindelijk is geld de enige maatstaf voor ons Hollanders…. Hoeveel bespaar ik en hoeveel schuift het.
-Moreel voordeel: wie kan het gemompel en gestotter van een zelfmoordenaar die spartelend maar nog steeds levend aan een huizenhaak hangt, blijven aanzien/aanhoren? Genadeschot. Duidelijkheid. Of een levensreddende ingreep.
*OF U kiest ervoor –al dan niet na omvraag in “het veld” om de Nederlandse taal te laten voortbestaan. Maar dan ook graag een volledige en hartstochtelijke STEUN aan Nederlandse cultuurdragers zoals Hollandse en Vlaamse schrijvers, dichters, theatermakers, muzikanten, schilders etc. Deze mensen worden nu in de marge gedwongen en verplicht om zich eerst als succesvolle ondernemer te profileren voordat ze aan hun kunstzinnige hartenkreten toe zijn.
Toch zijn die kunstzinnige vormgevingen wel degelijk winstgevend. Als we alleen al kijken naar de financiële waarde van een Manneken Pis, een simpel zeikerdje dat miljoenen per jaar oplevert, de Eiffeltoren in Parijs, Marble Arch in Londen of de Gaudi -werken in Barcelona, dan zien we dat deze vomgevingen een massale hoeveelheid geld in het laatje brengen. Bingo! Het enige dat telt voor ons Hollanders.
Ja toch?
OK dan , de sombere opgepoetste schilderijtjes van Rembrandt c.s. daargelaten.
Of denk aan de Scandinavische film-export: levert miljoenen /miljarden op!
Dat zijn landen met nog geen derde van de Nederlandse bevolking, die zo’n 80 jaar geleden al duidelijk en bewust gekozen hebben voor het voortbestaan van HUN EIGEN cultuur en taal.
En Nederland? Daar praten we ondertussen perfect Amerikaans.
Nederland loopt op cultureel vlak zo’n 80 jaar achter op de Denen, Zweden, Noren, Finnen.
Nou en?
Maar cultuur is poen!
En cultuur is ook identiteit, een eigen bakkes.
Door NU een keuze te maken: AFSCHAFFING of BEHOUD van de Nederlandse taal bespaart u miljoenen Euro.
Fantastisch toch?
De vraag is zelfs of het Nederlandse volk het überhaupt in de gaten zal hebben dat hun moerstaal is afgeschaft. “Met stille trom vertrokken.”… Waarschijnlijk zal er niemand in Nederland protesteren tegen een afschaffing.
Een Goebbels had zich geen vollediger en gehoorzamer onderwerping aan zijn propaganda durven voorstellen…die Holländer DENKEN sogar auch noch in unserer Sprache!
Toch…Waarom geen constante Nederlandse of Europese tegenhanger van ons dagelijks aankotsende Amerikaanse propaganda zoals
NY, Los Angeles Dodgers , Stars ’n Stripes etc. etc. ?
Waarom die dollarpropaganda niet op onze kleding vervangen door hardnekkige teksten als Waddinxsveen Zuid, Mariapolder, Zutphen, Schin op Geul, Slochteren en Vlaardingen?
Kunnen we het ons voorstellen dat een New Yorker met Den Haag op zijn bloes rondloopt?
Waarom die Hagenees dan wél met die N.Y.-reclame?
Mocht u het FINANCIËLE – we hebben het hier uiteraard niet over cultuur– belang erkennen van mijn suggesties en die in de praktijk willen brengen- wil ik hierin ook financieel erkend worden met 1 procent van de bespaarde kosten. FOR SURE.
Thank you ever so much.
Groet,
Ton de Wit. Brussel. Nederlandse toneelschrijver, regisseur en acteur in Brussel.
graag zou ik de buurtbus willen rijden
Hoi,
Bij mij is belangstelling als chauffeur voor de buurtbus.
Groet W. Kemperman Wehl
Dag meneer, mevrouw Kemperman, Heeft ubelangstelling voor een vacature? Neem dan rechtstreeks contact op met de betreffende organisatie/contactpersoon Ron Blomsma (06-16665231) of coördinator Alexander Rutjes (06-48082628)of kijk voor meer informatie op http://wwwbuurtbusmontferland.nl Met vriendelijke groet, team Achterhoek Nieuws
ik wil graag vrijwilligerswerk doen, maar niet koken. Heb altijd met PG mensen gewerkt
Dag Jolien, Heb je belangstelling voor een vacature? Neem dan rechtstreeks contact op met de betreffende organisatie/contactpersoon of kijk voor meer informatie op http://www.vrijwilligerscentraledoetinchem.nl of via info@vrijwilligerscentraledoetinchem.nl 0314-366734. Met vriendelijke groet, team Achterhoek Nieuws